ΠΑΜΠΑΙΔΙΚΟ. ΑΡΗΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ-Α.Σ.ΠΑΠΑΓΟΥ: 3-0

 

 

30/3/2013                   ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Ε.Π.Σ.Α (17η Αγωνιστική)

 

Είμαστε στα μισά του β’ ημιχρόνου και ο κόουτς Ντόκος σηκώνει τον Κωστάκη τον Ντάρα και τον Τζιμάκο να κάνουν ζέσταμα. Κάποιοι από εμάς τους θυμόμαστε στο τουρνουά της Ζακύνθου, όταν ήταν ακόμα στο νηπιαγωγείο, να κάνουν τείχος σε φάουλ(5χ5) των αντιπάλων. Τότε μαζί κάνανε δεν κάνανε στο σύνολο ένα μέτρο σε ύψος, ούτε συρτό σουτ δεν μπορούσαν να σταματήσουν. Τώρα μεγαλώσανε, είναι παίκτες του Παμπαιδικού.

Η ιστορία της ομάδας δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, δεν είναι μόνο οι χαρές και οι πίκρες…

Από τη στιγμή που τα παιδιά μας διάλεξαν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σαν τρόπο έκφρασης, αυτές οι στιγμές αποκτούν ξεχωριστή σημασία. Εμείς οφείλουμε να τις καταγράφουμε, να τις θυμόμαστε και να μην ξεχνάμε το λόγο που ασχολούμαστε, ο καθένας από το πόστο του, με αυτά τα παιδιά.

Στο σημερινό παιχνίδι, τα λόγια είναι περιττά. Ο Άρης Χολαργού ήταν πολύ καλύτερος σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Κοιτώντας το τεφτέρι μου, έκανε πάνω από 10 τελικές προσπάθειες και έβαλε 3 γκολ. Ο Παπάγος δεν ανταποκρίθηκε στις «απαιτήσεις» του αγώνα, δυο μόλις καλές στιγμές χωρίς αποτέλεσμα. Παίκτης του παιχνιδιού ο Μισούλης, που έπεσε, χτύπησε, απέκρουσε και μας έσωσε από τα χειρότερα.

Αν ήμαστε επαγγελματική ομάδα, θα έλεγα ότι στα ματς με τις 4 πρώτες στην κατάταξη ομάδες η συγκομιδή βαθμών είναι κακή.

Αν το πρωτάθλημα παιζόταν με τους 4 πρωτοπόρους, αν το σκεπτικό του άρρωστου οπαδού ήταν το αποτέλεσμα των παιχνιδιών των ντέρμπι Ολυμπιακού- Παναθηναικού και όχι η τελική κατάταξη, όχι η αγάπη για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, όχι  η ομάδα, τότε θα μιλάγαμε για αποτυχία. Το πρωτάθλημα παίζεται σε 18 αγωνιστικές (9 μέσα & 9 έξω) και ταμείο γίνεται στο τέλος, ταμείο για μένα κάνουν τα παιδιά. Στο σημερινό παιχνίδι, το ταμείο ήταν όταν στο τέλος του αγώνα ποδοσφαιριστές του Παπάγου συγκεντρώθηκαν στο ημικύκλιο της σέντρας να χαιρετίσουν και να συγχαρούν τους παίκτες του Χολαργού που ήταν οι άξιοι, οι καλύτεροι, οι νικητές.

Η αλήθεια είναι ότι στα 18 παιχνίδια του πρωταθλήματος, η «μικρή» ομάδα του «μικρού» Δήμου Παπάγου, με το χωμάτινο… τον Δήμαρχο που μας υποσχέθηκε σύγχρονο γήπεδο, καταφέρνει να στέκεται όρθια, με τον Κωστάκη και τον Τζιμάκο, με τα σχετικά λίγα παιδιά, να είναι ζημιογόνος οικονομικά  αλλά «κερδοφόρος» στην ουσία και να πρωταγωνιστεί στον πόλεμο …αντί να είναι κομπάρσος στο κλουβί.

 

Γιώργος Κ.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *